, wtorek 27 czerwca 2017
Boże Ciało świętem o długiej tradycji
Wiele zwyczajów i obrzędów ma swoje korzenie w tradycji prasłowiańskiej... fot: arch. SPOT



Dodaj do Facebook

Boże Ciało świętem o długiej tradycji

red.
Dzisiaj w Kościołach Katolickich obchodzone jest Boże Ciało czyli uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Fenomenem polskich obchodów jest ich nieprzerwane trwanie w naszej tradycji i obyczaju. Jednak wiele zwyczajów i obrzędów ma swoje korzenie w tradycji prasłowiańskiej. Uroczystość związana jest również z letnim przesileniem dnia i nocy.

Symbolem Bożego Ciała jest chleb, który w kulturze ludowej był powszechnie szanowany jako pierwsze i najświętsze pożywienie. Powstało wiele tradycji dotyczących obchodzenia się z nim. Nie wolno było go jeść z nakrytą głową, dotykać nieumytą ręką. Zabroniona była zabawa chlebem a nawet lepienie figurek z niego. Nie mówiąc już o wyrzucaniu najmniejszych okruszków, które po prostu spalano. Dlatego produkowano specjalne szufelki i szczoteczki do zamiatania okruchów ze stołu. Przyczyną ustanowienia tego święta w XIII w. było objawienie błogosławionej Juliany, zakonnicy z Cornillon, która podczas nabożeństwa ujrzała krople krwi na hostii i korporale. W związku z tym 11 sierpnia 1264 r. papież Urban IV ustanowił ten dzień jako święto, które miało przybliżyć wiernym różne aspekty obecności Chrystusa w Eucharystii. Święto zatwierdził ostatecznie w 1314 r. Klemens V, nadając mu nazwę.

W Polsce obchodzi się Boże Ciało od 1320 r. Charakterystyczne dla tego święta były barwne, rozbrzmiewające śpiewem procesje. Po dzień dzisiejszy w Boże Ciało i oktawę ze wszystkich kościołów w miastach i na wsi wychodzą procesje do czterech ołtarzy przybranych zielenią i kwiatami, urządzonych na zewnątrz świątyń, pod otwartym niebem. Przy każdym ołtarzu śpiewana jest ewangelia, przy każdym odbywa się uroczyste błogosławieństwo wiernych Przenajświętszym Sakramentem.Ważnym elementem tradycji są gałązki brzozy na ołtarzach. Wykorzystywane były one do wszelkiego rodzaju zabiegów leczniczych i gospodarskich. Wtykano je na granicach pola, aby chroniły zasiewy przed chorobami i szkodnikami, kładziono pod strzechy, aby chroniły dom i zabudowania gospodarskie przed pożarem. Dziś także wiele osób zabiera poświęcone brzozowe gałązki, które mają chronić dom przed wszelakimi katastrofami. Na Śląsku Cieszyńskim znanym zwyczajem było święcenie małych wianuszków uplecionych przez kobiety, które korzystały z polnych i ogrodowych kwiatów, roślin. Były to na przykład: rozchodnik, macierzanka, mięta pieprzowa, czerwona koniczyna, lubczyk, liście poziomki czy czarny bez.Takie poświęcone wianki podczas nieszporów wieszane były na gwoździu przy drzwiach wejściowych. Miały one chronić przed piorunem.

Warto również wspomnieć, że z tym świętem wiąże się utrudnienie w ruchu drogowym. Kierowcy powinni zachować ostrożność i rozwagę, a także wyrozumiałość i cierpliwość.

Komentarze: (0)    Zobacz opinię czytelników (0)    Dodaj opinie
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy pozostawionych przez internautów. Komentarz dodany przez zarejestrowanego użytkownika pojawi się na stronie natychmiast po dodaniu. Anonimowy komentarz zostanie opublikowany z opóźnieniem, po jego akceptacji przez redakcję. Komentarze niezgodne z regulaminem będą usuwane.

Dodaj komentarz

Zawartość pola nie będzie udostępniana publicznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Więcej informacji na temat formatowania

Image CAPTCHA
Wpisz znaki widoczne na obrazku.
reklama
reklama